Sfinansuj cyfryzację w swojej firmie w konkursie Dig.IT.
Dobry projekt Dig.IT nie zaczyna się od pytania: „jaki system chcemy kupić?”. Zaczyna się od wykazania, jaki proces dziś nie działa, dlaczego blokuje rozwój firmy i w jaki sposób technologia zmieni go w mierzalny, powtarzalny i możliwy do rozliczenia rezultat.
Obecnie Agencja Rozwoju Przemysłu (ARP) wskazuje na wrzesień 2026 r. jako oczekiwany termin kolejnego naboru, ale ARP nie opublikowała jeszcze jego dokładnych dat. Oficjalnie Agencja zapowiedziała dwa kolejne nabory w 2026 r. z łączną alokacją 80 mln zł.
Znamy już wyniki pierwszego naboru!
Pierwszy nabór pokazał, że sama dobra technologia nie wystarczy. W pilotażowym, pierwszym naborze złożono 146 wniosków, a pozytywny wynik uzyskało 51 projektów. To ważny sygnał dla następnych naborów: o powodzeniu nie decyduje efektowna lista modułów oprogramowania, lecz spójność całej koncepcji – od kwalifikowalności firmy, przez diagnozę problemów, po budżet, wskaźniki i źródła ich weryfikacji.
Poniższe wskazówki wynikają nie tylko z regulaminu i przewodnika po kryteriach. Opieramy je również na doświadczeniu z przygotowania projektów.
Co mówi lista 51 projektów rekomendowanych do wsparcia?
Spośród 146 ocenionych wniosków pozytywny wynik uzyskało 51, czyli 35%. Pozostałe 92 projekty nie przeszły oceny formalnej lub merytorycznej. Łączna kwota rekomendowanych grantów wyniosła 21 601 484,07 zł, a średnie dofinansowanie jednego projektu – około 423,6 tys. zł. Początkową alokację zwiększono z 20 mln zł do 25 mln zł, dlatego wsparcie mogły otrzymać wszystkie projekty ocenione pozytywnie.
Lista pokazuje przede wszystkim dużą różnorodność przemysłu. Znalazły się na niej firmy z obróbki metalu, budowy maszyn i elektrotechniki, poligrafii i opakowań, meblarstwa, stolarki, szkła i materiałów budowlanych, a także producenci żywności, kosmetyków, chemii, nawozów, tworzyw i wyrobów dla konsumentów. Dig.IT nie jest więc konkursem dla jednej branży.
Jakie projekty dominowały? Cztery powtarzające się modele
- Integracja procesów w jednym ekosystemie. Najczęściej projekty łączyły sprzedaż i ofertowanie z planowaniem produkcji, magazynem, logistyką, finansami i raportowaniem. Na liście wprost pojawiają się zestawy ERP/MES/WMS, systemy klasy MIS oraz zintegrowane platformy zarządzania produkcją.
- Dane z hali produkcyjnej w czasie rzeczywistym. Drugą grupę tworzą OEE, SCADA/HMI, monitoring maszyn, rejestracja operacji, automatyczne sterowanie oraz narzędzia do planowania i rozliczania produkcji. Ich wspólnym celem jest zastąpienie ręcznych raportów wiarygodnym źródłem danych operacyjnych.
- Analityka, optymalizacja i AI jako funkcja procesu. Sztuczna inteligencja i analityka predykcyjna pojawiają się m.in. przy planowaniu, doborze produktów, optymalizacji wykorzystania zasobów i przewidywaniu zdarzeń. Jednak co ważne, elementy te zwykle wzmacniają konkretny proces, zamiast być celem samym w sobie.
- Cyfryzacja styku z klientem i przygotowania produkcji. Część projektów automatyzuje konfigurację zamówień, wyceny, sprzedaż, relacje z klientem albo specjalistyczne przygotowanie produkcji, np. prepress w poligrafii.
Najważniejszy wniosek dla nowych projektów, na nowy nabór to to, że projekt ma większą siłę, gdy technologia łączy kilka krytycznych etapów działalności i prowadzi do mierzalnej zmiany w czasie realizacji, kosztach, jakości, wykorzystaniu materiału lub zdolności produkcyjnej.
Co można sfinansować w konkursie Dig.IT?
Program jest skierowany do mikro-, małych i średnich firm, których głównym przedmiotem działalności jest przetwórstwo przemysłowe lub świadczenie usług produkcyjnych. Wsparcie ma finansować rzeczywistą transformację procesów produkcyjnych albo procesów bezpośrednio je wspierających. Najważniejsze parametry grantu to:
- Grant: od 150 000 zł do 850 000 zł.
- Poziom dofinansowania: do 50% kosztów kwalifikowanych.
- Limit przychodowy: grant nie mógł przekroczyć 30% średnich rocznych przychodów netto ze sprzedaży z ostatnich trzech lat.
- Forma pomocy: pomoc de minimis.
- Płatność: jednorazowa refundacja po zakończeniu projektu – bez zaliczek i płatności pośrednich.
Komponent obligatoryjny w projekcie to: zakup lub opracowanie technologii cyfrowej oraz jej wdrożenie do działalności firmy.
Komponent fakultatywny: m.in. szkolenia z wykorzystania technologii, niezbędne środki trwałe i materiały (limit do 40% kosztów kwalifikowanych).
Najważniejsza zasada w przygotowaniu wniosku – opisuj transformację procesów i firmy, a nie listę zakupów
Wniosek powinien tworzyć jeden logiczny łańcuch:
problem -> proces obecny -> proces docelowy -> technologia -> rezultat -> wskaźnik -> dowód osiągnięcia.
Jeżeli któregokolwiek elementu brakuje, ekspert może uznać, że technologia jest ciekawa, ale nie wykazano jej niezbędności albo wpływu na dojrzałość cyfrową przedsiębiorstwa.
Przykład z projektu produkcyjnego. Stan wyjściowy opisano konkretnie: większość zamówień przyjmowano e-mailem lub telefonicznie, wyceny powstawały w kilku arkuszach, dane były przepisywane, a wiedza o złożonych kalkulacjach była skupiona w grupie pięciu pracowników. Docelowo jeden system MIS/ERP miał połączyć sprzedaż, planowanie, produkcję, magazyn, wysyłkę i raportowanie. Efekty ujęto liczbowo: skrócenie czasu przygotowania zamówienia o ok. 50%, wzrost zdolności obsługi zamówień o co najmniej 20% oraz redukcja odpadów o minimum 10%.
5 praktycznych wskazówek, jak przygotować dobry projekt Dig.IT
- Udowodnij, że firma faktycznie prowadzi działalność produkcyjną
Sam kod PKD nie powinien być jedynym dowodem. W pierwszym naborze kryterium branżowe miało charakter dopuszczający i nie przewidywało uzupełnień. ARP wskazała później, że do częstych trudności należały właśnie kwalifikowalność działalności i kompletność dokumentacji.
- Zacznij od mapy procesu przed inwestycją i zrób prosty audyt procesów
Opis stanu obecnego powinien wskazywać etapy, uczestników, używane narzędzia, miejsca ręcznego przepisywania danych, czas realizacji, liczbę błędów, przestoje i zależność od wiedzy konkretnych osób. Zamiast „firma korzysta z Excela” lepiej napisać: w jakich krokach Excel jest używany, kto przenosi dane, ile razy i jaki błąd lub opóźnienie może z tego powstać.
Diagnoza powinna wynikać z Testu Dojrzałości Cyfrowej (dostępny na stronie PFR – do pobrania) i jeśli to możliwe, z audytu procesowego. Audyt nie był obowiązkowym załącznikiem w pilotażu, ale znacząco ułatwiał zbudowanie wiarygodnej logiki projektu.
- Pokaż proces po inwestycji jako zmianę sposobu działania firmy
Nie wystarczy wymienić modułów ERP, MES, WMS, CRM czy BI. Trzeba pokazać, co dzieje się z konkretnym zleceniem po wdrożeniu: skąd trafiają dane, gdzie powstaje wycena, jak tworzy się zlecenie produkcyjne, kiedy rezerwowany jest materiał, kto raportuje operację, jak powstaje wysyłka i faktura oraz które dane zasilają raport zarządczy. To właśnie ten opis ma dowieść innowacji procesowej lub organizacyjnej co najmniej w skali firmy. Zakup nowszej wersji znanego programu nie jest automatycznie transformacją cyfrową.
- Każdy wydatek połącz z funkcją, miejscem użycia i rezultatem
Sprzęt nie może wyglądać jak ogólna modernizacja IT. Jeżeli planujesz terminale, tablety, czytniki uzasadnij ich liczbę liczbą gniazd produkcyjnych, stanowisk kompletacji, ról mobilnych albo punktów raportowania. Opisz, jakie operacje będą na nich wykonywane i dlaczego bez nich system nie będzie w 100% możliwy do wdrożenia.
- Projektuj wskaźniki razem ze sposobem ich udowodnienia
Dobry wskaźnik ma wartość bazową, wartość docelową, jednostkę, rok osiągnięcia, metodę obliczenia oraz źródło danych. „Poprawa efektywności” nie wystarczy. Lepsze będzie: skrócenie średniego czasu wyceny z X do Y minut, mierzone raportem systemowym na próbie wszystkich ofert z danego kwartału.
Dla efektów środowiskowych warto używać wskaźników odniesionych do skali produkcji, np. kilogramy odpadu na 1 tonę wyrobu, a nie wyłącznie łączna masa odpadów. Dzięki temu wzrost sprzedaży nie zafałszuje wyniku. Źródłami mogą być raporty z systemu, protokoły odbioru, BDO, ewidencja zużycia materiałów, faktury energetyczne lub procedury powdrożeniowe.
Czego w praktyce nauczyły uzupełnienia do projektów po pierwszym naborze?
Deklaracja nie zastępuje dowodu. PKD, opis działalności i oświadczenie firmy są ważne, ale o faktycznym charakterze działalności przekonują dokumenty sprzedażowe, faktury, ewidencja majątku i opis realnego procesu. Model projektu Dig.IT powinien opierać się na takich obszarach jak:
- Diagnoza. Zbierz dane o czasie, błędach, odpadach, przestojach, kosztach i ręcznych operacjach w obecnym procesie.
- Priorytet. Wybierz proces, którego cyfryzacja rozwiązuje istotny problem biznesowy, a nie tylko poprawia wygodę użytkowników.
- Projekt docelowy. Rozpisz przebieg procesu po wdrożeniu, integracje, role użytkowników i przepływ danych.
- Zakres technologii. Przypisz każdą funkcję systemu i każde urządzenie do konkretnego kroku procesu.
Dig.IT może sfinansować dużą część inwestycji w cyfryzację, ale dobry projekt musi wykazywać coś więcej niż potrzebę zakupu systemu. Powinien pokazywać zmianę sposobu działania firmy: opartą na danych, dobrze zaplanowaną, możliwą do wdrożenia i mierzalną po zakończeniu inwestycji.
Najlepszy moment na przygotowania jest przed publikacją dokumentacji. Dane bazowe, mapa procesów, dowody działalności produkcyjnej, specyfikacja dla dostawców i plan prefinansowania wymagają czasu. Gdy ruszy nabór, pozostanie wtedy dopasowanie projektu do aktualnych kryteriów – zamiast budowania całej koncepcji pod presją terminu.
Jeśli planujesz złożyć projekt w konkursie Dig.IT to zacznij od krótkiej kwalifikacji firmy i audytu spójności pomysłu: czy projekt dotyczy właściwego procesu, ma mierzalne efekty, racjonalny budżet i dowody potrzebne do oceny. To często pozwala wyeliminować najdroższe błędy jeszcze przed rozpoczęciem pracy nad formularzem.
